San Costantino Albanese

San Costantino Albanese është një nga vendbanimet më karakteristikë të kulturës arbëreshe të Basilikatës me vendndodhje në zemër të Parkut Kombëtar të Pollinos. Popullsitë shqiptare, që gjetën strehë këtu, lanë e ngulitën në këto treva identitetin e tyre në arkitekturën dhe funksionet fetare të lidhura fort me ritin greko-bizantin, veçanërisht në rastin e ceremonive tipike martesore.

Banorët e San Costantino Albanese flasin ende gjuhën shqipe, e cila është një nga gjuhët zyrtare të komunës. Në fshatin e vogël gjithçka flet për kalimin dhe ndikimin e popullsive arbëreshe që ndodhën në shekullin e 16-të, siç dëshmohet nga emrat e rrugëve karakteristike të emëruara në versionin italisht dhe shqip.

Feja kryesore është katolicizmi dhe komuniteti praktikon ritin bizantin, i cili është një formë lindore e krishterimit. Komuniteti kremton rite dhe festa të ndryshme fetare që lidhen me traditën arbëreshe. Një nga momentet më të rëndësishme është festa e San Costantinos, shenjtori mbrojtës i qytetit, e cila zhvillohet në maj dhe përfshin procesione fetare dhe festime të tjera tradicionale.

Edhe kuzhina tradicionale e San Costantino Albanese është e ndikuar nga tradita shqiptare: për shembull "suvlaki" (hell mishi), "trahana" (një lloj makarone me bollgur) dhe ëmbëlsirat tradicionale si "bakllava" janë vetëm disa nga gatimet me prejardhje arbëreshe që karakterizojnë ushqimin dhe verën vendase.

Burimet e shkëlqyera natyrore dhe peizazhore mbështjellin qytetin midis aromës së dëllinjës dhe ngjyrave tipike të Parkut Kombëtar të Pollinos, bukuritë e të cilit mund të admirohen nga lart me "Fluturimin e shqiponjës", një koncept tërheqës i ri që ju lejon të fluturoni mbi çatitë e komunitetit të vogël arbëreshë, mbi një aeroplan të fiksuar në një kabllo çeliku duke ju bërë të ndjeheni më afër shqiponjave dhe skifterëve që banojnë në këto vende.

Në qendrën historike qëndron Etnomuzeu i komunitetit arbëresh të San Costantino Albanese ku ndodhet biblioteka e kulturës shqiptare, ekspozita ikonografike e mjeshtrit Josif Droboniku, autor i ikonave që zbukurojnë kishën mëmë, si dhe skena e Lindjes së Krishtit Arbëreshë.